Saga XIII

Ik had me laten overhalen nog eens te gaan figureren op Saga (origineel als herbergier, daarna figurant… lang verhaal) en dat is best meegevallen, ondanks het verschrikkelijke weer. Het leek af en toe op een ware zondvloed, waardoor sommige acties letterlijk in het water vielen. Mijn rug deed zeer van het torsen van een kilo’s zware mantel vol geabsorbeerde regen en mijn bottinnen bleken van het ene moment op het andere plots niet meer waterdicht, met natte voeten tot gevolg. Zowat het ergste weer dat een LARP zich wensen kan…
Toch wogen de ongemakken niet op tegen de positieve aspecten.

Respect voor spelleiding voor het neerzetten van een unieke en gedurfde setting. Spelers morden, zowel in- als outgame, maar legden zich neer bij de situatie. En de meeste reacties lijken toch positief te zijn. Zalig te kunnen eten in absolute stilte, wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar. Al vrees ik dat het bij deze ene unieke keer zal blijven.

Het eten zelf was bovendien, zoals altijd op Saga, overheerlijk. Leve de Saga keukenploeg!

Leuke roleplay momenten gekend (keuvelen met Bran, gezever van de Hoeders onderling, spelers begeleiden op de Zielenwandeling, …), met slechts enkele dipjes (wachten tot de buien over zijn). De regen maakte het ook zeer moeilijk de verschillende louteringen consequent en aaneensluitend uit te kunnen voeren, waardoor sommigen nogal nerveus werden (zondag volgde het ultieme verdict op leven of dood).

Een persoonlijk puntje van zelfkritiek: Misschien had ik mijn rol iets fanatieker (pro-mens) moeten spelen en meer ingaan tegen de andere hoeders (en spelers), maar al bij al denk ik dat alles vlot verlopen is. Bran (Tim) heeft eigenlijk de meeste spirituele taken van me overgenomen, waardoor ik soms zelf niet veel meer te doen had. Maar dat is eerder positief want zo kon ik me nuttig maken met de louteringen.

Geweldig als barman openlijk en volledig legaal spelers te mogen vergiftigen (met een goede reden zelfs) en er nog mee weg te komen ook. Zal ook bij deze unieke keer blijven vermoed ik.

Zaterdagnacht ben ik naar huis gereden wegens andere verplichtingen (Lars), vlak na de derde Zielenwandeling. Blij dat ik die toch nog heb kunnen meemaken: bloementuin, rookmachine, autolichten, zingende jawa’s en luidkeels biddende Hoeders. Het was surreëel. Dankuwel Saga.
Spijtig dat  het einde gemist heb maar dat pik ik ooit wel eens ergens op...

Bij leven en welzijn ben ik er in november terug bij. Als herbergier. En dan wil ik ook zo’n pornosnor!