Prince of Darkness

Gisteren John Carpenter’s Prince Of Darkness (officiële titel) nog eens ondergaan op VHS, opgenomen van de VRT zo’n 10+ jaren geleden hetgeen alleen maar bijdroeg aan de nostalgische en surrealistische sfeer! Fletse kleuren, een wazig beeld met veel ruis, dof geluid. Ah, de nineties! Misschien dat ik ooit de DVD of Blu-Ray ervan aanschaf maar momenteel staat die in regio 2 nog iets te duur naar mijn goesting (als je hem nog kan vinden).

John Carpenter's Prince Of Darkness stond nog bijna frame voor frame in m’n geheugen gegrift na de laatste screening (zelfde VHS, ook een slordige 10 jaar geleden) en blijft zelfs nu één van de akeligste films die ik ooit gezien heb. De tand des tijds is merkbaar (prehistorische computerapparatuur, het jaar 1999 als de toekomst waarin de wereld vergaat, de pornosnor vd hoofdrolspeler, het trage ritme en natuurlijk de VHS tape zélf) maar verder heeft hij iets tijdloos.
Qua scenario hadden sommige zaken iets beter uitgewerkt of verduidelijkt mogen worden (budget?) maar het overkoepelende verhaal, de constante dreiging en vooral het einde maken veel goed. En Alice Cooper natuurlijk!

Als je hem nog nooit gezien hebt: zeker doen! Wedden dat je niet gerust gaat slapen? En als je nog eerst langs de spiegel moet is het helemaal feest!